łatwo przyszło, łatwo poszło.

8 sierpnia były dokładnie 2 miesiące jak mnie zostawił. Codziennie staram sobie wkręcać na siłę, że on już mnie nie obchodzi, ale tak nie jest. Tęsknię. Tęsknię za nim mimo wszystko. Najgorsze jest to, że ja się zakochałam i to poważnie. Jeszcze nigdy nie cierpiałam tak z powodu faceta. Owszem, przeżywałam, ale żeby tak długo to nie. Chciałabym się już wyleczyć, bo to uciążliwe. Daje mi to do myślenia, że ja już nie znajdę nikogo kto mnie pokocha. Chciałabym się teraz do kogoś przytulić, czuć jakieś bezpieczeństwo, mieć poczucie, że komuś na mnie zależy. Tak było wtedy. Nie był idealny, ale zależało mu - szkoda,że tylko na chwilę...

Jak zapomnieć?

Dawno mnie tutaj nie było. 30 kwietnia napisałam tutaj ostatni post. Przez cały maj były zgrzyty, ale było też dobrze, a przynajmniej mi się tak wydawało. Wtedy czułam się dobrze, nawet bardzo. Miałam poczucie, że jest ktoś komu zależy, ktoś kto nie zostawi mnie z dnia na dzień właśnie wtedy, gdy pojawiają się kłopoty, a kłopoty trzeba rozwiązywać.

Na początku miałam bekę i traktowałam ten związek z rezerwą. Owszem, lubiłam go, ale brałam wszystko na dystans. W końcu pochodzimy z dwóch różnych światów...
Gdzieś ok. 16 maja zaczęłam to brać na poważnie, później poszło już z górki ZAKOCHAŁAM SIĘ. Zakochałam się w kimś, kogo od początku miałam za idiotę. W życiu nie poleciałabym na kogoś takiego, nawet mi się nie podobał, ale kurde coś mnie tam ciągnęło - ta zła siła, która jak się później okazało rzeczywiście była zła. Mówił, że kocha i tak mi się wydawało, że tak jest, ale właśnie WYDAWAŁO mi się tylko. Nie wiem kim dla niego byłam, może kimś dla wypełnienia wolnego czasu? Kimś, kto robi mu dobrze? Jak się okazało byłam dla niego nikim, bo zostawił mnie z dnia na dzień i to jeszcze przez telefon. Wybrał kolegów, dragi, alkohol, dziwki i WOLNOŚĆ. Ja wiem, że też nie byłam w stosunku do niego fair zawsze, ale w życiu nie zrobiłabym mu takiego świństwa.

Zaakceptowałam tyle rzeczy, a on twierdził, że nie akceptuje go takim jaki jest. Co za bzdura. Jego przeszłość za każdym razem mnie dobijała, ale ja z zaciśniętymi zębami słuchałam tego i przyjmowałam do wiadomości to, że jestem z kimś nienormalnym.

Psuło się od tygodnia, był płacz, prawie rozstanie, ale wydawało mi się chociaż w połowie, że to się ustatkuje i on tak szybko nie odpuści! Ale ja przecież zapomniałam, że ja nie mam szczęścia w miłości i jeszcze nikt o mnie tak na serio nie zawalczył o czym skrycie marzę. Pisałam to już wcześniej kiedyś, że każda kobieta lubi poczuć się wyjątkowa. Nie muszą to być drogie prezenty i nie wiem co, ale zwyczajne gesty. Ja na ogół nie jestem wymagająca i jak się zaangażuję to akceptuję takie rzeczy, że normalnie bym tego nie zaakceptowała, ale cóż - serce nie sługa. Wracając do tematu, nie dostałam od niego nic. Również nie zabrał mnie nigdzie. A nie przepraszam zabrał, pamiętam to jak dziś - po zdanej ustnej maturze z polskiego zabrał mnie na ryby, niby wszystko ok. Wydawało mi się, że będzie romantycznie - ja, on i wokół nic. Myliłam się. Jego najlepszy ' best friend ' z nami pojechał. Wiecie jak się wtedy czułam? Jak kretynka, ale co ja miałam poradzić na to? Na początku nie przeszkadzali mi jego kumple, ale później owszem. Uważam, że jeżeli masz dziewczynę i pewne zobowiązania wobec niej to kumple powinni iść na bok. Przynajmniej mi się tak wydaje. Ale nie było tak.

Ja nigdy nie zabraniałam się mu spotykać z kumplami - Ty masz swoich kumpli, a ja swoje koleżanki. Ale w momencie, gdy Jego najlepszy kumpel wpierdala się w związek i sprzedaje złote rady, a on go słucha no to przykro mi, ale nic dobrego z tego nie będzie i nie było.
Jestem głupią naiwniaczką, bo czekam na to kiedy on napisze, że mu mnie brakuje, ale taki dzień nie nastąpi. Kocham go bardzo, ale nie wrócę do niego, mimo tego, że cholernie cierpię. Zrobiłabym dla niego wszystko, jednak pragnę przypomnieć, że to on porzucił mnie jak ostatnie ścierwo, bo nie miał odwagi spojrzeć mi w oczy, a obwinia za wszystko mnie i nie chce mnie znać. Jest pieprzonym cwaniakiem, ale jak przyszło co do czego pokazał swoje prawdziwe oblicze. Najgorsze jest to, że ja doskonale wiedziałam o tym, wiedziałam jaki to cham i prostak, ale wierzyłam w to, że on się zmieni, że będzie tak jak być powinno.

Gdyby Ci zależało nie zostawiłbyś mnie. Nigdy Ci na mnie nie zależało. Twój kolega miał rację, liczą się dla Ciebie tylko melanże, a słowo ' kocham ' to tylko słowo. Powinnam słuchać starszych, bo jak widać on miał rację co do Ciebie.

Koniec płaczu.

...

Jeszcze nikt nigdy nie był dla mnie taki dobry. Wiem, że nie jest idealny, ale wiem, że mu zależy. To jest najpiękniejsze co mogło mnie spotkać po tych wszystkich nieudanych romansach. Nie wiem czy to chwilowe, nawet nie chce tak myśleć, ale zobacz co mi powiedział :

' błysk w oku za który oddałbym życie należy do Ciebie... ' 

Miękną mi kolana, ten człowiek jest niemożliwy. Tylko się nie bój, zaufaj mi, bo jesteś dla mnie ważny...

wiem że Ci zależy, widzę to w sposobie, w jaki patrzysz...

wszystko po kolei.

Jestem w związku. A wiesz co jest najlepsze ? Że on patrzy na mnie tak jak jeszcze nikt nigdy. Boję się ludzi, ale ja czuję, że to jest to. Że to właśnie ten, który sprawi, że będę czuła się wyjątkowo. Już się tak czuję. daje mi tyle poczucia własnej wartości, że aż nie wiem co myśleć. Jest dobrze. Może być jeszcze lepiej.

wspomnienia...

Wiesz dlaczego nie kupuję tych samych perfum wraz z ich zużyciem ?

     Są tego 3 powody :

• Zwyczajnie nudzi mi się ten zapach.

• Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki.

• Czując ponownie ten zapach wraca do mnie to, co było + do tego piosenki, które w tym czasie były u mnie na topie = to mieszanka wybuchowa.

Może i jestem dziwna, ale tak mam. Nie mam nic więcej do powiedzenia. Może tyle, że jak przestaniesz szukać na sile miłości to nagle robi się sznur adoratorów, szkoda tylko, że nie tych co ja bym chciała, ale to nie jest koncert życzeń przecież, prawda?

on znowu na nią patrzy jak nigdy nikt nie patrzył...

!!!

Powiedz, że świat nie jest mały, a podejdę i Ci walnę !
Samotność ? Nie mam na nią czasu. Mam ją głęboko i szeroko gdzieś. I wiesz co ? Jestem z tego zadowolona. 0 problemów związanych z facetami - nie potrzebuję już was.

' Samotność to taka straszna trwoga, ogarnia mnie, przenika mnie. '

Nikt już nie napisze, nikt nie zadzwoni, nikt nie przytuli mnie i nikt nie powie, że jestem dla niego ważna. SAMOTNOŚĆ. Znowu. Czuję tę cholerną pustkę, która wypełnia mnie od środka. Chcę, by ktoś w końcu zainteresował się mną i moim losem- tak po prostu, tak bezinteresownie...